Daartoe eerst met de auto via een brug naar de overkant om in het centrum van Bad Schandau te komen. Daar kon de auto op de kade de gehele dag geparkeerd staan voor maar 5 euries.
Even het dorpje doorgelopen, is niet heel groot, en ook niet heel bijzonder. In het kerkje waren tegeltjes te zien met data en aanduiding hoe hoog het water gestaan heeft bij overstroming van de Elbe. Bizar gewoon, het hele dorp moet zwaar onder water gestaan hebben. Meest recent waren 2006 en 2013, waarvan ook foto's te zien waren van de ravage in de kerk na de overstroming. Dat wil je van je leven niet meemaken.
Op het marktplein is het water van de fontein heel wat sierlijker.
De boot vertrekt om 10.30 uur pünktlich! Deze vaart stroomafwaarts richting Dresden, waar die om 14.00 uur aankomt. Drie en een half uur op zo'n boot is veel te lang. Bovendien zou je dan weer meteen terug moeten om weer op tijd terug te zijn bij het beginpunt. Supersaai natuurlijk!
Daarom stapten we uit (na 1 uurtje varen) bij Kuuroort Rathen, wat overigens de meeste mensen doen. Hier is namelijk het hoogtepunt van de omgeving te zien: de Basteibrücke in de bergtoppen met die sprookjesachtige rotspartijen.
De hele meute die van de boot komt gaat meteen die kant op. Wij besloten eerst de andere berghelling te beklimmen, naar de zgn "Kleine Bastei" die voert door een mooi Rododendronpark. Juist in deze tijd staan die schitterend in bloei. En je had tussendoor al mooie uitzichten over het dal en de bergtoppen.
Na de lunch (een snelle hap) hebben we ook de 40 minuten wandeling bergopwaarts getrotseerd, naar de grote Bastei. Eenmaal daarboven aangekomen waan je jezelf in een buitenaards landschap. De massa's toeristen helpen je eraan herinneren dat je nog op aarde bent. En als je nog even doorloopt naar het eindpunt dan doemt zich helemaal een commercieel circus op, een groot complex met eettentjes en ijskraampjes. Maar vooruit, de uitzichten zijn geweldig, je blijft hier foto's schieten. We zijn daar al nooit zo zuinig mee, dus hier gingen we helemaal los!
Bij de route weer naar beneden namen we een iets andere weg, die bij de Amselsee uitkomt. Een klein verscholen meertje, waar je roeibootjes kan huren. Zo actief waren we niet meer, wij zochten liever nog een biergarten op in het dorpje, om het laatste uurtje in het waterige zonnetje te overbruggen voordat we de boot weer terug namen naar Bad Schandau. Zo gezegd zo gedaan.
De vaart duurde een half uur langer, want deze ging nu stroomopwaarts. De draaiende delen moesten dus meer toeren maken.
Al met al een lekker dagje zo, die we afsloten met een bezoek aan het plaatsje Königstein, om wat te eten bij een pizzeria / ijssalon.
Dacht ik een wit biertje besteld te hebben, bleek die hartstikke groen te zijn. Berliner Kindle Weissen Waldmeister.... (Ik lach er wel bij, maar was niet zo'n succes; mooi kleurtje, dat wel!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten